Narracja „Kamieni na szaniec”. Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskim. Aleksander Kamiński w „Kamieniach na szaniec” zastosował narrację trzeci osobową. W pierwszych słowach autor zwraca się bezpośrednio do czytelnika: „Posłuchajcie opowiadania o Alku, Rudym, Zośce i kilku innych cudownych ludziach…”. na szaniec. „Kamienie na szaniec”. Utwór oparty na prawdziwych wydarzeniach. Historia trzech harcerzy i żołnierzy AK, których młodość przypadła na czasy II wojny światowej. posłuchaj streszczenia. Aleksander Kamiński, przybrane nazwisko: Aleksander Kędzierski, ps. Dąbrowski, J. Dąbrowski, Fabrykant, Faktor, Juliusz Górecki Opis. Akcje dywersyjne - „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Opis. W akcjach dywersyjnych Alek, Rudy i Zośka brali udział od końca 1942 roku, kiedy wstąpili w szeregi Grup Szturmowych. Pierwsza z akcji odbyła się w Sylwestra 1942 roku, a brali w niej udział Rudy i Zośka. W kilku miejscach, m.in. koło Kraśnika, zostały a) zmarł na chorobę b) został postrzelony 17) Czy "Kamienie na szaniec" mają cechy harcerskiej gawędy? a) tak b) nie 18) Akcja odbycia z rąk gestapowców przeszła do historii jako? a) Akcja pod Arsenałem b) Mały Sabotaż c) Akcja PLANU 19) Kto nie jest głównym bohaterem "Kamieni na szaniec?" Rakowiecka (akcja kinowa), ul. Madalińskiego,(„akcja przeciw Paprockiemu”), Nowy Świat (wpuszczanie gazu do sklepów wędliniarskich), gmach PKO na rogu Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej (zerwanie flag niemieckich), budynek Banku Gospodarstwa Krajowego, budynek Funduszu Kwaterunkowego (napisy Polska zwycięży!), Mokotów, ul. Pozostało tylko czekać na przyjazd więźniarki. Grupa odbijających gotowa była już o 22:00, lecz pociąg wiozący więźniów znacznie się opóźnił. Jednak chłopcy gotowi byli czekać pomimo zimna, jakie panowało na miejscu. W czasie czekania na przyjazd więźniów pojawił się pociąg z żołnierzami Wehrmachtu. . Dzisiaj zajmiemy się się "Kamieniami na szaniec" Aleksandra Kamińskiego. Jest to lektura wyjątkowa, opowiada głównie o patriotyzmie młodych ludzi niewiele starszych od was, którzy w momencie zagrożenia ojczyzny, podjęli walkę i oddali za nią życie. 1. Aleksander Kamiński "Kamyk" (1903-1978)- był pedagogiem, harcerzem, członkiem Szarych Szeregów, żołnierzem Armii Krajowej, kierował akcjami Małego Sabotażu, autor utworu "Kamienie na szaniec" opartego na faktachAleksander utworu:Inspiracją dla Kamińskiego mogła być książka "Kamienie na szaniec" z 1937 r. Karola Koźmińskiego popularna wśród członków Szarych Szeregów. "Kamienie na szaniec" to utwór, który powstał, aby opisać niezwykłe czyny młodych ludzi. Tytuł został zaczerpnięty z wiersza Juliusza Słowackiego "Testament mój". "Lecz zaklinam: niech żywi nie tracą nadzieiI przed narodem niosą oświaty kaganiec;A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,Jak kamienie, przez Boga rzucane na szaniec"3. Książka "Kamienie na szaniec" to powieść oparta na autentycznych wydarzeniach , czyli zalicza się do literatury faktu-utwory literackie, których fabuła nie została wymyślona przez autora, lecz stanowi zapis wydarzeń:od czerwca 1939 (matura głównych bohaterów w Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie)do 1943 (śmierć Tadeusza Zawadzkiego)Miejsce akcji:-głównie Warszawa: Gimnazjum im. Stefana Batorego, ulice: Marszałkowska, Rakowiecka, Nowy Świat, aleja Szucha)-inne miejscowości: Dęby Wielkie, Palmiry, Kraśnik, Celestynów, Czarnocin, główni:-Alek (Maciej Aleksy Dawidowski) 1921-1943*podharcmistrz, wysoki, szczupły, niebieskie oczy, płowa czupryna, ekstrawertyk, szczery, ryzykant, najlepszy narciarz, jego matkę wywieziono do obozu- nie wiedziała o śmierci syna, ojciec- dyrektor Fabryki Karabinów, zakochany był w Baśce, najsprawniej wybijał szyby u fotografów, bohater "kopernikowskiej" afery, zginął od postrzału w akcji odbicia Rudego-Rudy (Jan Bytnar) 1921-1943*harcmistrz, niewysoki, szczupły, rude włosy, piegowata twarz, introwertyk, wybitnie inteligentny, wytrzymały, znakomity kucharz, uzdolniony artystycznie (wymyślił odznakę dla Buków), miał siostrę Danutę, ojciec zaraził go patriotyzmem, gdyż walczył w I Brygadzie, wymyślił hasło "Tylko świnie siedzą w kinie, narysował 80 żółwi, przezywano go "Kotwicki"- Zośka (Tadeusz Zawadzki) 1921-1943*harcmistrz, dziewczęcej urody, jasnoniebieskie oczy, blond czupryna, wszechstronnie utalentowany, przywiązany do matki, boi się wody, jego matka uczyła na tajnych kompletach, ojciec-profesor, komendant "Wawra" i Hufca Szarych Szeregów, organizator wypraw ćwiczeniowych do lasu, pisał pamiętnik, zmarł jako ostatni z bohaterów książkib) drugoplanowi:-Zeus (Leszek Domański)- Mały (Andrzej Makólski)-Basia (Barbara Sapińska-Eytner)6. Plan wydarzeń:1. Edukacja i matura Rudego, Alka i Zośki (Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie).2. Wyjazd w Beskid Śląski (czerwiec 1939).3. Wybuch II wojny światowej (wrzesień 1939).4. Wymarsz drużyny harcerzy z Warszawy pod dowództwem Lechosława Domańskiego (wrzesień 1939).5. Powrót do Praca zarobkowa głównych bohaterów w czasie Edukacja na tajnych Akcje Małego Sabotażu i Aresztowanie Akcja pod Arsenałem -26 marca 1943 (śmierć Rudego i Alka).12 Śmierć Zośki (atak na posterunek niemiecki w Sieczychach).7. Problematyka utworu:Powieść "Kamienie na szaniec" upamiętnia pokolenie Kolumbów, młodych ludzi, których dojrzewanie przypadło na straszny czas niemieckiej okupacji. Książka osadzona w realiach wojennych przedstawia losy trzech bohaterów: Alka, Zośki i Rudego, którzy stają się symbolem całej formacji społecznej. Są to chłopcy ukształtowani przez tradycje rodzinne i patriotyczne, a przede wszystkim przez ideały harcerskie. Zdeterminowani, odważni, pokonujący własne słabości mimo swojego młodego wieku potrafią stanąć na wysokości zadania i stawić czoła wrogowi. Ich czyny urastają do rangi bohaterstwa i stanowią wzór ludzi wchodzących w Słownictwo, ważne pojęcia:- Dywersja- działania wojenne lub propagandowe prowadzone na terytorium wroga w celu dezorganizacji jego działań wojennych, najczęściej z użyciem broni-Mały Sabotaż- kategoria akcji konspiracyjnych w czasie okupacji niemieckiej (w latach 1939-1945), polegająca na pisaniu antyhitlerowskich haseł na murach, wysyłania ostrzeżeń, ośmieszanie zarządzeń okupanta i dezorganizowaniu jego akcji AK- Armia Krajowa- zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego w latach II wojny światowej, działających na terytorium Polski okupowanej przez Niemcy i ZSRR-GS- Grupy Szturmowe- drużyny harcerskie Szarych Szeregów działające podczas okupacji w latach 1939-1944, od listopada 1942 formalnie podporządkowane Kedywowi AK. Najstarsze grupy wiekowe Szarych Szeregów- PW- Polska Walcząca- symbol w kształcie kotwicy, której człon w kształcie litery "P" symbolizuje Polskę, a ramiona literę "W"- walkę lub "kotwicę"- symbol nadziei na odzyskanie niepodległości Polski okupowanej przez nazistowskie Niemcy. Powszechnie stosowany w czasie II wojny spodobała wam się książka zachęcam do obejrzenia filmu w reżyserii Roberta Glińskiego o tym samym my w tych czasach potrafilibyśmy zachować się tak jak bohaterowie książki? Zostawiam was z tą refleksją, tymczasem żegnam się z wami! Akcja dywersyjna Czarnocin Latem 1943 r. część patrolu wyjeżdża wcześniej, a Zośka zaś do nich dojeżdża. Jest bardzo spóźniony. Przybywa kilka minut przed planowanym przyjazdem pociągu przez most pod Czarnocinem. Nie wszystko jeszcze było gotowe. Zośka szybko wydaje rozkazy. Niestety plan się nie udał. Pociąg pełen czołgów przejeżdża w nienaruszonym stanie. Chłopak jest bardzo zawiedziony i zły. Zwłaszcza na siebie. Pomyślał aby wysadzić most. I znowu pech. Miny nie zdołały wysadzić całego mostu. Zostaje uszkodzona bardzo mała część. W Zośce kotłują się negatywne emocje. Wraz ze swoimi podwładnymi wyrusza w drogę powrotną do Warszawy. Rokita Talented Odpowiedzi: 48 0 people got help Rudy i Alek zmarli tego samego dnia. Śmierć chłopców strząsnęła ich przyjaciółmi. W miesiąc po tych wydarzeniach zostały wydane wyroki śmierci na gestapowców, którzy maltretowali Rudego podczas przesłuchań. Celestynów Po śmierci Rudego i Alka, Zośka był bliski załamania psychicznego. Z trudem zajmował się sprawami organizacji, spędzając większość czasu w samotności. Przyjaciele namówili go do wyjazdu na wieś, gdzie udał się w towarzystwie ojca i siostry. Słuchając rady ojca, zasiadł do spisania wspomnień o Rudym, które zatytułował: „Kamienie rzucane na szaniec”. Pisanie pamiętnika wpłynęło pozytywnie na Zośkę. Zaczął chętniej rozmawiać o tragicznych przeżyciach z siostrą. Uświadomił sobie, że koledzy z drużyny szybko dojrzewają i wciąż przyłączają się do nich nowi, którzy mogą dorównać w osiągnięciach Alkowi i Rudemu. Do Warszawy wrócił uspokojony. Wkrótce w kaplicy Sióstr Urszulanek odbyła się msza święta za dusze Alka i Rudego. Z Komendy Głównej Sił Zbrojnych w Kraju nadeszło pismo, w którym zmarli przyjaciele zostali odznaczeni Krzyżem Virtuti Militari. W maju Zośka został wyznaczony na dowódcę akcji odbicia więźniów, przewożonych pociągiem do obozu w Oświęcimiu. Wykonanie zadania miał obserwować kapitan Pług. Zośka zdecydował, że atak na pociąg odbędzie się w Celestynowie. Po otrzymaniu wiadomości, że więźniarka będzie doczepiona do pociągu nr 401, wyruszono w stronę Lublina. Na miejscu okazało się, że pociąg przybędzie z opóźnieniem. Akcja rozpoczęła się po północy. Po krótkiej strzelaninie uwolniono więźniów i nastąpił powrót do Warszawy. Akcja pod Celestynowem potwierdziła zdolności przywódcze gra Latem 1943 roku nastąpiły kolejne klęski wojsk niemieckich. Zośka w tym czasie brał udział w wielu przedsięwzięciach. Pewnego dnia otrzymał rozkaz wysadzenia mostu pod Czarnocinem. Akcja ta okazała się pechowa dla jego grupy. Przed wyjazdem samochód wyznaczony do akcji, został zatrzymany przez patrol żandarmerii niemieckiej. Po krótkiej walce, jadący w nim chłopcy zostali zastrzeleni. W dniu akcji część ludzi wyjechała pod Czarnocin. Zośka, który odbierał materiały wybuchowe z magazynu, zjawił się na miejscu spóźniony. Nie udało im się wysadzić całego mostu, lecz jedynie uszkodzić część przęseł. W drodze powrotnej do Warszawy jeden z samochodów wpadł do rowu. Felek Pendelski, Andrzej Zawadowski i Maciek zmuszeni byli wracać do miasta pieszo. Nagle za nimi pojawił się niemiecki patrol i rozległy się strzały. Z trójki chłopców przeżył jedynie Maciek. Pewnego dnia Zośka w towarzystwie pana Janka szedł na cmentarz, by złożyć kwiaty na grobie Oracza. W pewnej chwili zostali zatrzymani przez patrol niemiecki. Oficer kazał Zośce odwinąć róże z bibuły i wówczas wypadła z nich kartka z danymi do fałszywej karty rozpoznawczej. Chłopak został zatrzymany i odesłany na Szucha. Na posterunku Zośka podstępnie przekonał eskortującego go żandarma, aby zostawił go samego. Kiedy zorientował się, że wraz z dowodem otrzymał obciążającą go kartkę, połknął skrawek papieru. Po tygodniu opuścił więzienie. Po tych wydarzeniach starał się więcej przebywać w domu z rodziną. Zorganizował również kółka samokształceniowe, angażując do współpracy grono nauczycieli z gimnazjum imienia Stefana Batorego. W drugiej połowie sierpnia kierownictwo walki konspiracyjnej wydało rozkaz likwidacji sieci posterunków żandarmerii na granicy Generalnej Guberni. Oddział, którym dowodził Zośka, miał zaatakować posterunek we wsi Sieczychy. W drodze na miejsce akcji z dumą patrzył na przyjaciół, w których odnajdywał wiele cech Rudego i Alka. Atak nastąpił o północy. Zośka ruszył w stronę furtki, kiedy poczuł uderzenie w pierś i osunął się na ziemię. strona: - 1 - - 2 - - 3 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij Jesteś w:Ostatni dzwonek -> Kamienie na szaniec 1. Młodzież z warszawskiego harcerstwa z zespołu „Buki” pomyślne zdaje maturę i wyrusza na wycieczkę w Beskidy Śląskie. 2. Wybuch wojny i pierwsza pomoc chłopców, udzielona rannym w wyniku zbombardowania pociągu uchodźcom. 3. Powrót do Warszawy i smutny widok zgliszcz i ruin. 4. Przyłączenie się Alka, Zośki i Rudego do „PLANU” i wspólna akcja zagazowania restauracji „Adria”. 5. Podjęcie przez chłopców prac zarobkowych. 6. Roznoszenie grypsów. 7. Nauka na tajnych kompletach w szkole Wawelberga. 8. Związanie „Buków” z Małym Sabotażem organizacji „Wawer”. 9. Samodzielne realizowanie zleconych akcji. 10. Aresztowanie Jacka Tabęckiego. 11. Akcja Kopernik i ucieczka Alka na wieś do narzeczonej Basi. 12. Powołanie Kierownictwa Dywersji, później znanego pod nazwą „Kedyw” i przeniesienie chłopców do Grup Szturmowych. 13. Czynna dywersja, czyli akcje bojowe. 14. Akcja wysadzenia pociągu towarowego pod Kraśnikiem. 15. Zatrzymanie Alka w łapance i ucieczka chłopca z jadącego samochodu. 16. Wyskoczenie Rudego przez okno w czasie przeszukiwania jego domu przez żandarmów. 17. Akcja rozbrajania Niemców i zastrzelenie SS-mana przez Rudego na ulicy. 18. Ewakuowanie rzeczy z mieszkania na ulicy Brackiej i postrzelenie Rudego w udo. 19. Aresztowanie Heńka i zatrzymanie Rudego. 20. Bestialskie przesłuchania w siedzibie gestapowców. 21. Akcja pod Arsenałem. 22. Uwolnienie Rudego i pozostałych więźniów. 23. Śmierć Alka i Rudego. 24. Wykonanie wyroku śmierci na gestapowcach. 25. Zły stan psychiczny Zośki po śmierci przyjaciół i wyjazd na wieś. 26. Napisanie wspomnień o Rudym, zatytułowanych „Kamienie rzucane na szaniec”. 27. Akcja pod Celestynowem. 28. Akcja w Czarnocinie. 29. Zatrzymanie Zośki przez uliczny patrol niemieckiej policji, aresztowanie i odstawienie do więzienia. 30. Zmiana spojrzenia na życie Zośki i chłopców. 31. Akcja w Sieczychach. 32. Śmierć inne artykuły:InneCharakterystyka AlkaGeneza tytułu „Kamieni na szaniec”Biografia Aleksandra KamińskiegoSzczegółowe streszczenie „Kamieni na szaniec”Charakterystyka RudegoGeneza „Kamieni na szaniec”„Kamienie na szaniec” - krótkie streszczenieCharakterystyka ZośkiAkcja pod Arsenałem – streszczenieDokument epoki, czyli problematyka „Kamieni na szaniec”Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”Gatunek literacki, narracja, język i styl „Kamieni na szaniec”„Kamienie na szaniec” - plan wydarzeńSzczegółowy plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”Losy Macieja Aleksego Dawidowskiego („Glisty”, „Alka”, „Kopernickiego”, „Koziorożca”)Wartości artystyczne argumentem za ponadczasowością „Kamieni na szaniec”Losy Jana Bytnara („Rudego”, „Janka”, „Krokodyla”)Krytyka literacka o „Kamieniach na szaniec”Słowniczek najważniejszych pojęć związanych z „Kamieniami na szaniec”Losy Tadeusza Zawadzkiego („Zośki”, „Tadeusza”, „Kotwickiego”, „Kajmana”, „Lecha Pomarańczowego”)BibliografiaNajważniejsze cytaty „Kamieni na szaniec”Czas i miejsce akcji „Kamieni na szaniec”Kalendarium twórczości Aleksandra KamińskiegoPartner serwisu: kontakt | polityka cookies dniW burzy i we mgleW służbie Małego SabotażuDywersjaPod ArsenałemCelestynówWielka graPlanMini Epoka literacka Literatura po 1939 r. Biografia autora Aleksander Kamiński Aleksander Kamiński ur. zmarł w 1978 r. Dzieciństwo wraz z matka i ojcem spędzili na Ukrainie. Jego ojciec zmarł, gdy Aleksander miał 8 lat. W dorosłym okresie studiował historię i archeologię, działał w Związku Harcerstwa Polskiego, w okresie wojny był jednym z twórców Szarych Szeregów. Wydawał “Biuletyn Informacyjny” Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej Armii Krajowej – największe pismo Polski Podziemnej, kierował również biurem propagandy Armii Krajowej. W latach 1940-44 kierował Organizacją Małego Sabotażu. Opublikował min. “Antka cwaniaka” (1932), “Książkę wodza zuchów” (1933) i “Kamienie na szaniec” (1943). Więcej informacji w Wikipedii. Geneza dzieła W marcu 1943 r. rozegrała się akcja Szarych Szeregów pod Arsenałem. Jej celem było odbicie Rudego, dowódcy Hufca Południe. Podczas tych wydarzeń został ranny Alek. Obaj umarli w tym samym dniu, pierwszy z powodu bestialskiego pobicia przez gestapo, drugi z ran odniesionych podczas akcji. Te wydarzenia miały wpływ na powstanie opowieści o młodych patriotach walczących w Małym Sabotażu i dywersji podczas II wojny światowej. Podczas prac nad utworem Kamiński korzystał ze wspomnień Zośki o Rudym spisanych po śmierci przyjaciela. Tytuł został zaczerpnięty z wiersza Juliusza Słowackiego “Testament mój”: “(…) Lecz zaklinam- niech żywi nie tracą nadziei, I przed narodem niosą oświaty kaganiec; A kiedy trzeba – na śmierć idą po kolei, Jak kamienie rzucone przez boga na szaniec.” Młode pokolenie polskich patriotów z czasów II wojny światowej opisani w powieści Aleksandra Kamińskiego. (foto: r. facebook/kamienienaszaniec) Budowa utworu Powieść składa się z 7 rozdziałów i ma charakter wspomnień, dziennika, powieści dokumentalnej dotyczącego polskiej młodzieży patriotycznej, która żyła i walczyła z okupantem w Warszawie w latach 1939-1943 podczas II wojny światowej, biorąc udział w Małym Sabotażu i działaniach dywersyjnych. Narrator jest raz uczestnikiem wydarzeń i relacjonuje je, innym razem stoi z boku i dodaje swoje komentarze. Nazwy rozdziałów na przyciskach – buttonach na górze i dole strony. Czas i miejsce akcji Powieść rozgrywa się w latach 1939-43 w okupowanej Warszawie, a także w miejscowościach, w których oddziały Szarych Szeregów dokonują akcji dywersyjnych, w Celestynowie, Czarnocinie. Bohaterowie Głównymi bohaterami powieści są: Rudy (Jan Bytnar ur. r., zginął r.), Alek (Maciej Aleksy Dawidowski ur. zginął r.), Zośka (Tadeusz Zawadzki ur. r., zginął r.). Bohaterowie drugoplanowi to całe pokolenie rówieśników Alka, Rudego, Zośki biorący udział w Małym Sabotażu i oddziałach dywersyjnych, a wśród nich wymienieni w utworze Zeus (Leszek Domański, 1913-41), Grubas (Andrzej Zawadzki – zginął w akcji w Czarnocinie w 1943 r.), Czarny Jaś (Jan Wuttke, 1921-44, zginął w powstaniu warszawskim), Jacek Tabęcki (1921-42, zmarł w Oświęcimiu), Mały (Jerzy Masiukiewicz, 1921-45), Mały (Andrzej Makólski, 1924-1944), Urka (Urszula Głowacka-Plenkiewicz), Lechosław Zieliński (1914-1944, zginął w Oświęcimiu), Jędruś (Władysław Jasiński, 1909-1943), Marian, Maria Dawidowska-Strzembowska Arsenał w Warszawie (sanitariuszka), Radlewicz (Stefan Mirowski, 1920-1996), Irena Kowalska-Wuttke (1920-44, sanitariuszka), Basia (Barbara Sapińska-Eytner, ukochana Alka), Oliwa (Jan Wojciech Kiwerski, 1910-44), Pług (Adam Borys, 1909-86), Jerzy (Ryszard Białous, 1914-92), Heniek (Henryk Ostrowski), Wesoły (Zygmunt Kaczyński, 1922-84), Orsza (Stanisław Broniewski), Kadłubek (Witold Bartnicki), Słoń (Jerzy Gawin, 1922-44), Anoda (Jan Rodowicz, 1923-49), Długi (Andrzej Długoszewski, 1923-44), Morro (Andrzej Romicki, 1923-44), Maciek (Maciej Bittner, 1924-44), Pająk (Jerzy Tabor, 1924-43), Kołczan (Eugeniusz Koecher, 1920-44), Grot (Stefan Rowecki, 1895-1944), Luty (Wacław Dunin-Karwicki, 1918-44), Nowicki (Jan Gutt, 1925-43), Oracz (Tadeusz Mirowski, 1919-43), Rysiek (Ryszard Wesoły, zm. 1943 r.), Felek (Feliks Pendelski, 1921-43), Jeremi (Jerzy Zborowski, 1922-44), Rafał (Stanisław Leopold, 1918-44). Objaśnienia Szare Szeregi – nazwa, kryptonim harcerstwa męskiego walczącego w konspiracji w latach 1939-44. Najstarsi wchodzili w skład Grup Szturmowych części Armii Krajowej. Wawer – konspiracyjna, tajna, organizacja Warszawy w latach 1940-44, której zadaniem była akcja Małego Sabotażu, a członkami młodzież Szarych Szeregów. Buki – nazwa fikcyjna nadana zespołowi harcerzy, którzy ukończyli gimnazjum i liceum Stefana Batorego tzw. Pomarańczarnia. Interpretacja Głównym wątkiem powieści jest dokumentalne odtworzenie czasów lat okupacji, 1939-43 i wskazanie bohaterów tamtych czasów, ich walki o niepodległość ojczyzny. Szczegółowe przedstawienie działań Alka, Rudego i Zośki ukazują pokolenie młodzieży należącej do Szarych Szeregów, harcerzy polskich, patriotów oddanych sprawie walki z faszystami. W trudnych dla kraju latach polska młodzież prowadziła akcje w Małym Sabotażu i oddziałach dywersyjnych. W ten sposób podtrzymywali ducha narodu i wiarę w zwycięstwo. Później niszczyli działania armii nieprzyjaciela prowadzącego zbrodnicze oraz frontowe zadania wojenne. Widzimy dojrzałość i karność młodych Polaków, odwagę w działaniu i bezinteresowność. Wyróżniali się skromnością i odwagą, oddaniem dla kraju, dla którego walczyli, cierpieli i umierali. Patriotyzm polskiej młodzieży – tak w kilku słowach można określić klucz interpretacyjny utworu. Mini charakterystyka postaci Zośka – Tadeusz Zawadzki, pseudonim zawdzięczał dziewczęcej urodzie, miał delikatną cerę, regularne rysy, jasnoniebieskie oczy i złociste włosy, posiadał wyjątkowe zdolności, inteligentny, urodzony organizator i przywódca, wyróżniał się w sportach: strzelectwie, hokeju i tenisie, wrażliwy, łagodny, samotnik, powściągliwy, skryty, wzbudzał sympatię kolegów, którzy doceniali jego rozsądek i inteligencję. Miał dwóch przyjaciół: Jacka Tabęckiego i Janka Bytnara. Największą wadą i zarazem zaletą Zośki był upór. W dzieciństwie bał się wody, lecz dzięki uporowi stał się najlepszym pływakiem w szkole. Rudy – Janek Bytnar, prymus, pochodził z rodziny inteligenckiej, miał piegowatą twarz i rudawe włosy, był inteligentny, urodzony intelektualista o refleksyjnej naturze, zawsze potrafił wybić się na pierwszy w dziedzinie technicznej, ambitny, lubiany, ceniony przez kolegów, choć najczęściej trzymał się na uboczu, nie szukając ich towarzystwa. Przyjaźnił się z Tadeuszem Zawadzkim – Zośką, drobny, doskonały przywódca, niezłomny, lojalny. Zakatowany przez gestapo, mimo że przyjaciele uratowali go, zmarł z odniesionych ran. Alek – Maciej Aleksy Dawidowski (“Glizda”, “Alek”, “Kopernicki”, “Koziorożec”) – był dobrym uczniem i wspaniałym harcerzem, energiczny, pomysłowy, odważny podczas akcji pod pomnikiem Kopernika i podczas pod Arsenałem, gdzie został ranny w brzuch i w mękach umarł. Młode pokolenie aktorów wybranych do ról w filmie “Kamienie na szaniec” Roberta Glińskiego z 2014. (foto: Streszczenie dniW burzy i we mgleW służbie Małego SabotażuDywersjaPod ArsenałemCelestynówWielka graPlanMini

akcja czarnocin kamienie na szaniec